Jednym z powracających tematów części warsztatowej ELMC2026 była rosnąca rozbieżność pomiędzy formalnymi zasadami funkcjonowania jednolitego rynku UE a praktycznymi realiami świadczenia usług transgranicznych w poszczególnych państwach członkowskich.
Warsztaty poświęcone Niderlandom, Niemcom i Francji pozwoliły uczestnikom spojrzeć porównawczo na aktualne zmiany prawne, compliance’owe i kontrolne wpływające na działalność usługodawców działających na rynku europejskim.
Niderlandy – compliance wykraczający poza formalne zgłoszenie
David Wernsing omówił holenderski system notyfikacji delegowania, obowiązki dokumentacyjne oraz praktykę kontroli związaną z delegowaniem pracowników. Szczególną uwagę poświęcono rosnącej różnicy pomiędzy formalnym spełnieniem obowiązków zgłoszeniowych a rzeczywistymi oczekiwaniami organów w zakresie compliance.
Warsztat obejmował również kwestie delegowania obywateli państw trzecich do Niderlandów, praktyczne ryzyka kontrolne oraz planowane zmiany regulacyjne dotyczące zagranicznych usługodawców działających na rynku holenderskim.
Niemcy – kontrola, migracja i praktyka Vander Elst
Marius Tollenaere przedstawił coraz bardziej złożoną relację pomiędzy niemieckimi regulacjami dotyczącymi delegowania pracowników, przepisami migracyjnymi oraz praktyką egzekwowania przepisów wynikających z niemieckiej ustawy o delegowaniu pracowników (AEntG).
Podczas warsztatu omówiono również krytyczne stanowisko Komisji Europejskiej wobec niemieckiej praktyki Vander Elst, praktyczne granice swobody świadczenia usług w Niemczech oraz rosnące znaczenie odpowiedniego strukturyzowania działalności transgranicznej z perspektywy bezpieczeństwa prawnego i ciągłości biznesowej.
Szczególną uwagę poświęcono delegowaniu obywateli państw trzecich oraz praktycznym wyzwaniom dla przedsiębiorców funkcjonujących w coraz bardziej wymagającym środowisku regulacyjnym.
Francja – prawo pracy, podatki i rozbieżne interpretacje administracyjne
Agnieszka Paszkowski omówili świadczenie usług we Francji z perspektywy pracodawcy, koncentrując się na obowiązkach prawa pracy, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz skutkach podatkowych związanych z zatrudnieniem transgranicznym.
Warsztat zwrócił również uwagę na praktyczne problemy wynikające z rozbieżnych interpretacji przyjmowanych przez francuskie organy podatkowe i instytucje zabezpieczenia społecznego, a także na niepewność prawną dotyczącą delegowania obywateli państw trzecich do Francji.
Coraz większa złożoność krajowych systemów kontroli
Wspólny wniosek płynący ze wszystkich trzech warsztatów był bardzo wyraźny: współczesne wyzwania związane ze świadczeniem usług transgranicznych coraz częściej wynikają nie z braku europejskich regulacji, lecz z rosnącej złożoności krajowych systemów kontroli, praktyk administracyjnych i wymogów compliance w poszczególnych państwach członkowskich.
Warsztaty pokazały, że choć formalne ramy swobody świadczenia usług pozostają wspólne dla całej Unii Europejskiej, praktyczne warunki prowadzenia działalności transgranicznej stają się dla przedsiębiorców i specjalistów ds. mobilności coraz bardziej zróżnicowane i wymagające.
